یکی از مباحثی که در چند سال اخیر در جامعه رواج پیدا کرده است،سکولاریسم و نسبت آن با جامعه ایران است.پرسش از چیستی سکولاریسم و چگونگی تحقق آن، از موضوعات مهمی است که تا کنون پژوهشی عمیق و کاربردی درباره آن صورت نگرفته است.به نظرم یکی از کارهای خوب در این حوزه کتاب ارزشمند دکتر برقعی است که نشر قطره منتشر کرده است.سال ۸۳ مقاله ای در معرفی این کتاب در روزنامه شرق نوشتم که به دلیل گفتگویی که با یکی از دوستان درباره عرفی شدن داشتم مجددا مقاله را در اینجا می آورم.
![]() |
باشد که گفتگوی بیشتر پیرامون این نوع موضوعات ما را از در افتادن در چاه ویل حب و بغض های روانشناختی و تاثیر عمیق آنها بر داوری معرفتی باز دارد.
يكى از بحث هايى كه همزمان با تجدد وارد جامعه ايران گرديد چگونگى تعامل «ديانت با سياست» بود، هرچند اين بحث به دليل خصلت اجتماعى اسلام، بسيار پردامنه و كهن است اما پيشينه آن در ايران به دوران معروف به باستان در تاريخ كشور مان برمى گردد. ولى رويكرد و منظر بحث در دوران جديد از ويژگى ها و خصلت هاى متمايزى برخوردار است. اين بار بحث از تعامل «ديانت با سياست» به نوعى تحت تاثير انديشه دولت مدرن و تحولات جوامع غربى قرار دارد. سيطره و هژمونى اين تاثير تا به حدى است كه گريز از آن امرى نزديك به محال است. آنچه كه در يك قضاوت كلى مى توان گفت ضعف بنياد هاى تئوريك مدافعان «سكولاريسم» در سال هاى گذشته بوده است. زيرا مدافعان «عرفى گرايى» بدون توجه به بستر اجتماعى داخلى آن، با ارائه قرائت واحد از عرفى گرايى از سنت و پتانسيل تئوريك غرب براى دفاع از انديشه هاى خود بهره برده اند....
ادامه مطلب

